27/05/2014

Manifesto da comunidade educativa do IES Fraga do Eume

POLA RESTITUCIÓN DO CAMPO DE FÚTBOL

Como cidadás e cidadáns activos e conscientes dos nosos dereitos afirmamos que a misión dos políticos electos é administrar correctamente os bens que son de todos, e a nosa misión, a misión da cidadanía, é actuar de contrapoder, é dicir, loubar ao poder cando o poder acerta, criticar ao poder cando o poder se trabuca, e denunciar ao poder cando o poder abusa. Hoxe estamos aquí para criticar a actuación do Alcalde de Pontedeume e do Conselleiro de Educación e para denunciar o abuso claro e flagrante que están a perpetrar contra os dereitos dos membros da nosa comunidade educativa da que forman parte os pais, nais, alumnos e profesores que están aquí manifestándose.

Denunciamos o abuso que se está a cometer ao privar a un centro educativo e aos veciños de Pontedeume dun espazo para a práctica deportiva e o lecer. Afirma o Alcalde que é unha instalación deportiva infrautilizada. En que se basea para afirmar iso? Fixo algunha vez algo para reverter esa situación? Se o campo de fútbol do IES Fraga do Eume foi pouco usado nos últimos anos foi especialmente polo estado lamentábel no que o deixaba o Concello de Pontedeume despois de que xenerosamente se lle cedese como aparcadorio durante o verán sen pedir o Instituto contrapartida algunha, agás a propia restauración da instalación deportiva.

A relación do IES Fraga do Eume co Concello sempre foi de colaboración total e de apertura das instalacións deportivas do mesmo para uso municipal fóra do horario escolar. Pero o Concello respostou a esta actitude de colaboración cun acto de prepotencia ao reclamar o campo de fútbol á Consellería de Educación sen falar nin negociar cos afectados, se cadra, pensando que iamos ficar calados ou sen facer nada. Pois trabucouse.

Criticamos que as autoridades locais e autonómicas esquezan que unha das esencias dos bens públicos, como o campo de fútbol do IES Fraga do Eume, é a non rivalidade, é dicir, que o uso e goce por parte dun usuario adicional non supoña unha limitación para o uso e goce dun usuario que xa fai uso del. Pois ben, os usuarios da nosa comunidade educativa e tamén moitos veciños de Pontedeume sentímonos expulsados do uso e goce dun ben que pasou de ter unha finalidade lúdica e deportiva a ser un precario e poeirento aparcadoiro de coches.

O prioritario no deseño dos espazos urbanos non son os coches senón as persoas, e que estas teñan accesos a equipamentos deportivos e culturais axeitados. O Alcalde da vila e, especialmente, o Sr. Conselleiro, seica esqueceron que non existe no ordenamento xurídico o dereito a aparcar no centro da vila (de feito, a tendencia é afastar os coches dos centros urbanos para os humanizar), pero si existe o dereito a unha educación e a uns servizos públicos de calidade e deberían velar por eles antes de actuar como correas de transmisión doutros grupos locais de presión.

Somos conscientes de que a Vila de Pontedeume ten problemas de aparcamento e que é unha aspiración lexítima amañar esa demanda histórica pero non se pode facer a calquera prezo e pasando por riba dos dereitos dos escolares. Tal vez, estos escolares, non lle quitan o sono ao señor alcalde, pero o que non é de recibo é que o Conselleiro de Educación, en clara complicidade co anterior, tamén se esqueza deles. Por iso, os aquí presentes, demandamos ao Conselleiro que vele polos intereses dos seus administrados en lugar de estar tan preocupado por axudar ao alcalde a cumprir os seus compromisos electorais. Non é admisíbel que o interese de partido sexa tan forte, tan dominante, tan excluínte, que pase coma un cabalo por riba das necesidades da escola pública, xa castigada con recortes dende hai anos. Logo que non se queixen do desprestixio da clase política.

E queremos dicirlle ao Alcalde e ao Conselleiro que imos perserverar, que seguiremos insistindo en denunciar este abuso até que os tribunais nos dean a razón ou eles recuperen a súa, xa que o que nunca debe esquecer un representante político é cales son as prioridades da sociedade.

Moitas grazas a todos e a todas e se isto non se amaña, de hoxe nun ano, outra vez estaremos aquí para que se escoite a nosa voz.