29 de mar. de 2011

O esquecemento deliberado

Acaba de aparecer o boletín preelectoral do PSdG de Pontedeume. Nel pregúntanse os socialistas por moitos dos problemas que hoxe afectan a Pontedeume e critican,con razón, as nulas medidas do Partido Popular. Mais se os populares xa demostraron a súa incompetencia para gobernar e dar solución aos graves problemas deste concello, os socialistas incurren en defectos non menores que os do PP.
Na longa lista de deficiencias que o PSdG enumera no boletín aparecen temas relacionados coas beirarrúas, axudas á rehabilitación, mal estado dos camiños parroquiais, etc. Pero nin unha soa mención á falta do plan de urbanismo de Pontedeume. Evidencia que para o PSdG non é unha prioridade, ou peor, é improcedente e inoportuno.

A importancia dun plan que ordene o urbanismo está fóra de toda dúbida . Con el moitos dos males que os socialistas enumeran no panfleto publicado estarían xa resoltos. Pero tamén estarían resoltos outros problemas que aqueixaron á vida municipal nos últimos anos. E iso pode ser algo non desexado pola clase política. Porque hai constancia de que sen PXOM é doado especular, prevaricar e corromper.
En todo o mundo hai un movemento social a favor do cambio no xeito de facer política e no fondo desta protesta hai un denominador común: a recuperación da dignidade como cidadáns  que queren participar nas decisións.  Unha sociedade farta de ser ninguneada polos seus representantes está esixindo un compromiso serio na defesa dos intereses da comunidade. Os políticos eumeses parecen non  adaptarse aos novos tempos e empéñanse en lanzar proclamas ocas de contido. Pode que os eumeses non saiamos á rúa para protestar pero si pode ser que o 22 de maio nos quedemos na casa antes que comulgar con rodas de muíño.




7 de mar. de 2011

A suba do prezo dos alimentos

Se no 2010 os prezos de certos alimentos básicos como trigo, millo, azucre ou  soia sufriron un considerábel aumento, este ano as estimacións son moito peores. En dous meses os alimentos subiron un 5,6 %, unha porcentaxe por riba do IPC. Aínda que moitos medios achacan este incremento ao conflito no mundo árabe, outros especialistas van máis aló e denuncian que a suba das materias primas básicas teñen que ver cos movimentos especulativos do sistema financieiro mundial.
O comercio agrícola mundial está centralizado nun pequeno grupo de empresas que fixan os prezos independentemente das existencias e do custo da produción. Os grans de cereais pasaron a ser accións nas bolsas das principais potencias económicas. A tecnoloxía financieira, capaz de fixar o valor dos produtos en función dos caprichos das compañías, conseguíu convertir os alimentos en mercadoría de alto valor. Campañas de fixación de prezos e acumulación da produción dan como resultado un mercado á carta baseado na especulación dos alimentos e materias primas. 

A este valor ficticio imposto polos grandes lobbys da alimentación hai que engadirlle outro factor non menos importante. Unha gran parte da produción agrícola mundial está dirixida á fabricación de agrocombustibles, que teñen como referencia os prezos do derivados do petróleo. O que antes era sementado para sustentar o estómago do ser humano, hoxe é para encher o depósito dos automóbiles do primeiro mundo. Non é de estrañar pois o elevado prezo destas materias primas, cuxo valor está fixado pola lei da oferta e da demanda.

Outras causas da inflación agroalimentaria hai que buscalas no destino que se lles dá a millóns de toneladas de cereais que son convertidas en proteínas en forma de penso para consumo de animais. E aquí habería que replantexarse certos hábitos consumistas que prevalecen o consumo de carnes en detrimento dos vexetais. Cantos quilogramos de cereais e cantos litros de auga son necesarios para producir un quilo de carne?

A conversión dos alimentos en meras mercadorías é a manifestación máis escandalosa do neoliberalismo que goberna o noso planeta. Transformar un ben público en simple artigo suxeito aos vaivéns do mercado é como privatizar o dereito á manutención. Son as empresas as que deciden quen vai comer e que vai comer. Son as multinacionais as que impoñen os prezos dos alimentos e as que regulan o mercado. E como demostrando o indiscutíbel poder que posúen, implantan o uso de semillas transxénicas con patentes anacrónicas que devastan os cultivos tradicionais. En definitiva, a globalización na súa versión alimentaria

23 de feb. de 2011

Quen consome a auga?

Cando os gobernos dan as cifras do consumo de auga por habitante fano cunha sinxela operación matemática cuxa interpretación é enganosa. Dividir o gasto toal de auga entre o número de habitantes non é a mellor forma de rersponsabilizar á sociedade do consume excesivo. Sabemos que por cada litro de cervexa gástanse 11 litros de auga, e por cada litro de Coca Cola explótanse 175 litros de auga.

20 de feb. de 2011

Documental do "Escaravello Verde" sobre Pico Vello



“O Escaravello Verde” visita esta semana o Parque Natural das Fragas do Eume e os seus arredores para coñecer se ese proxecto de mina de andalucita, que pende a 50 metros dos límites do parque, pode supor unha ameaza ambiental. Integrada por máis dunha decena de entidades ecoloxistas e veciñais, a Plataforma en defensa de Pico Vello, -o lugar onde se instalaría a mina- , insiste en que hai irregularidades no proxecto e na Declaración de Impacto Ambiental.
A Declaración de Impacto Ambiental do proxecto da mina, xa foi modificada ante as alegacións que recibiu con anterioridade. A máis importante era a inclusión de 40 hectáreas de terreos da mina no parque natural. Aínda así, xorde outra incógnita: como afectaría a mina á conca fluvial do Belelle, que nace en Pico Vello e que abastece de auga de boca a varios municipios augas abaixo.
No seu percorrido pola zona, “O Escaravello Verde” descubrirá que non todos ven o proxecto cos mesmos ollos.

17 de feb. de 2011

Uns vão bem e outros mal


Senhoras e meus senhores, façam roda por favor
Senhoras e meus senhores, façam roda por favor, cada um com o seu par
Aqui não há desamores, se é tudo trabalhador o baile vai começar
Senhoras e meus senhores, batam certos os pézinhos, como bate este tambor
Não queremos cá opressores, se estivermos bem juntinhos, vai-se embora o mandador
Vai-se embora o mandador
Faz lá como tu quiseres, faz lá como tu quiseres, faz lá como tu quiseres
Folha seca cai ao chão, folha seca cai ao chão
Eu não quero o que tu queres, eu não quero o que tu queres, eu não quero o que tu queres,
Que eu sou doutra condição, que eu sou doutra condição
De velhas casas vazias, palácios abandonados, os pobres fizeram lares
Mas agora todos os dias, os polícias bem armados desocupam os andares
Para que servem essas casas, a não ser para o senhorio viver da especulação
Quem governa faz tábua rasa, mas lamenta com fastio a crise da habitação
E assim se faz Portugal, uns vão bem e outros mal
Faz lá como tu quiseres, faz lá como tu quiseres, faz lá como tu quiseres
Folha seca cai ao chão, folha seca cai ao chão
Eu não quero o que tu queres, eu não quero o que tu queres, eu não quero o que tu queres,
Que eu sou doutra condição, que eu sou doutra condição
Tanta gente sem trabalho, não tem pão nem tem sardinha e nem tem onde morar
Do frio faz agasalho, que a gente está tão magrinha da fome que anda a rapar
O governo dá solução, manda os pobres emigrar, e os emigrantes que regressaram
Mas com tanto desemprego, os ricos podem voltar porque nunca trabalharam
E assim se faz Portugal, uns vão bem e outros mal
Faz lá como tu quiseres, faz lá como tu quiseres, faz lá como tu quiseres
Folha seca cai ao chão, folha seca cai ao chão
Eu não quero o que tu queres, eu não quero o que tu queres, eu não quero o que tu queres,
Que eu sou doutra condição, que eu sou doutra condição
E como pode outro alguém, tendo interesses tão diferentes, governar trabalhadores
Se aquele que vive bem, vivendo dos seus serventes, tem diferentes valores
Não nos venham com cantigas, não cantamos para esquecer, nós cantamos para lembrar
Que só muda esta vida, quando tiver o poder o que vive a trabalhar
Segura bem o teu par, que o baile vai terminar
Faz lá como tu quiseres, faz lá como tu quiseres, faz lá como tu quiseres
Folha seca cai ao chão, folha seca cai ao chão
Eu não quero o que tu queres, eu não quero o que tu queres, eu não quero o que tu queres,
Que eu sou doutra condição, que eu sou doutra condição

FAUSTO "Uns vão bem e outros mal"

Ata cando?