A inexistente cordura

O PSdG de Pontedeume adoece de falta de sensatez e moita desfachatez. No pleno que se vai celebrar esta semana vai preguntar ao goberno local se ten previsto aproveitar as vías que se abren para modificar o PXOM e regularizar de forma definitiva as vivendas de Nogueirosa con licenzas anuladas, e nalgún caso pendentes de derrubo (Da páxina http://psoepontedeume.wordpress.com)

Lonxe de esixir que se aprobe definitivamente o plan de urbanismo que  leva tres anos en estado de hibernación non ten mellor idea que reclamar ao alcalde que o adapte ao POL, un plan do Partido Popular que ten como obxectivo cementar o litoral galego. Tendo en conta que esta nova normativa aínda non está probada, o plantexamento dos socialistas supón atrasar aínda máis a aprobación do PXOM eumés. Parece que o PSdG de Pontedeume marcha en sentido contrario aos seus compañeiros socialistas de Galiza, que se amosaron en desacordo coas directrices do POL popular. E isto é así porque os discípulos de Pablo Iglesias en Pontedeume están mediatizados polos intereses persoais dos seus dirixentes. Lembremos que un deles está imputado pola concesión de licenzas ilegais de Nogueirosa, o que lles leva a pedir con descaro a legalización dunhas vivendas que xa os xuíces declararon ilegais e ordenaron a súa demolición.

Resulta lamentábel que un partido que debería ser unha referencia fronte ás ansias depredadoras do PP, avogue pola ilegalidade, a prevaricación e o desacato.

É selectiva a Xustiza?

No mesmo día podemos ler dúas novas nos medios de comunicación galegos. Na primeira dase conta do derrubamento dunha vivenda en Palas de Rei por orde dun xulgado que a declarou ilegal. A familia humilde que a habitaba vai ter un futuro incerto pois o patriarca, de 58 anos, é un parado de longa duración e enfermo do corazón. A familia pedira licenza para construír un alpendre no ano 1996 e levantaron unha modesta vivenda, "tal e como se fan as cousas aquí", en palabras dun familiar. Pero a Xustiza non entende de circunstancias e atende ás leis.

A outra nova informa de que en Vigo o alcalde Abel Caballero outorgou licenza a dúas famosas torres da rúa García Barbón para iniciar a súa legalización e evitar así a demolición das 170 vivendas que albergan estas construcións. Sobre estas torres pesa unha orde de demolición ditada en 1996 -casualidades da vida- polo Tribunal Superior de Xustiza de Galiza.

Non é cuestión de valorar agora o acerto ou desacerto da sentenza ditada contra a familia lucense. Do que se trata é de comparar ámbolos dous casos e sacar conclusións, algo que calquera lector pode facer sen que este comentarista corra o risco de verse acusado por desacato ás autoridades xudiciais.

(Permítame o lector suliñar que un xulgado logrou en pouco tempo o que o Tribunal Superior de Xustiza de Galiza non logrou en 14 anos)

Fraude ou responsabilidade, un dilema da política eumesa

Hai uns días o PSdG de Pontedeume anunciaba que levaría ao pleno unha pregunta que transcribimos aquí:

Hai xa máis dun mes que por parte da “empresa amiga” se procedeu ao cerramento dos marxes da “Ponte do Cristo” que da acceso á praia de Centroña e á depuradora municipal “incrustando” unha valla metálica na cantería. Elaborouse para esta actuación algún tipo de proxecto?, foron solicitados os pertinentes permisos á Dirección Xeral de Patrimonio así coma á Demarcación de Costas e a RENFE?

Resulta curioso -por non utilizar outro termo- que ante unha obra menor como a que se menciona, o socialistas se preocupen polos aspectos legais cando noutras ocasións amosaron un desinterese calculado e sospeitoso. Abonda lembrar o caso das rotondas e das obras da rúa Galera, en concreto un escandaloso muro de formigón que oculta as vistas á ría e dá ao colexio público Couceiro Freixomil un aspecto carcelario e deprimente.

Ámbalas dúas obras non contaban co permiso de Patrimonio pero ninguén se molestou en denunciar estes feitos agás o colectivo Fusquenlla. Os cidadáns eumeses esiximos aos partidos políticos unha posición clara ante os casos de transgresión das normas que obrigan tanto aos mesmos veciños como ás autoridades e representantes públicos. E facémolo porque entendemos que as leis son iguais para todos e necesitamos discernir -para poder exercer o dereito a voto- entre partidos responsables e partidos fraudulentos.

Cal será a actitude ante as obras do Firrete no peirao? Levarase ao pleno unha pregunta sobre os permisos pertinentes de Patrimonio e Renfe?

Pontedeume, século XXI

Suministro de auga, hoxe

Hoxe, unha vez máis e así ata a eternidade, volveu fallar a suministro de auga. As redes obsoletas de saneamento e abastecimento non parecen preocupar aos distintos alcaldes de Pontedeume e ano tras ano os cidadáns soportamos estoicamente, como seres acostumados á insalubridade, as deficiencias dun servizo polo que pagamos cantidades esaxeradas.

Aquagest, empresa responsábel e rentábel onde as haxa, limítase a parchear cada nova rotura sen acometer a substitución das tubaxes vellas e caducas. Os eumeses pagamos por unha auga que non soportaría un mínimo test de calidade e por unha depuración que non existe. Mentres o Concello mira para outro lado por non prexudicar os beneficos empresariais de Aquagest, esquecendo que foron os cidadáns os que delegaron neles a responsabilidade de administrar o ben común. Os comerciantes, tan dados a reivindicar un aparcadoiro, non demandan ao Concello polo lucro cesante que supón non dispor de auga nos establecementos públicos, un ben imprescindíbel para a hixiene e a produción. 

Certamente, unha vila cun futuro algo negro.

Un lugar para a arte

Muro da rúa Galera

Como non parece posíbel que o goberno de Pontedeume dea  marcha atrás e decida tirar o muro da Galera (pasadas experiencias demostran que os alcaldes non son dados a rectificar) dende aquí propoñemos unha solución para paliar o efecto pernicioso que provoca semellante mole de cemento á vista dos máis sensibles.

Como queira que tarde ou cedo vai ser grafiteado polos "vándalos" que asolan Pontedeume, mellor sería adiantarse aos acontecimentos e "dirixir" os ímpetus artísticos dos amigos do spray. Poderiase convocar un concurso no que se premiarían os mellores traballos que convertirían unha horrenda empalizada en, quen sabe, unha pequena obra de arte.

Convén aprestarse a redactar as bases do concurso pois existe a posibilidade de que Patrimonio decida paralizar os traballos da rúa Galera. Aínda así e mentres non se tire a vergoñenta tapia (poden pasar anos antes de acatar as ordes) daría tempo a contemplar as obras dos artistas locais.

O triste destino do Golfo Ártabro

Un artigo de Andrés Precedo publicado na Voz de Galicia

Desde o punto de vista xeográfico e histórico, o golfo Ártabro abarca desde o cabo de San Adrián ata o cabo Prior e, en liñas xerais, corresponde ao espazo funcional sobre o que haberá de desenvolverse a metrópoli ártabra do futuro. Trátase dun espazo de alto valor paisaxístico, ecolóxico, antropolóxico, histórico e monumental cun acerbo patrimonial, material e inmaterial, que se estivese en mans de xestores adecuados constituiría un dos enclaves de referencia no mapa urbano da península Ibérica. Pronto se poderá ler nun libro que realicei sobre esta rexión urbana futura.

Pero a realidade non é tan positiva como tal proxecto requiriría. A desorde territorial vaise apropiando de tan privilexiado escenario. Unhas veces é o desafortunado urbanismo municipal, desde o caso aberrante de Miño, onde toda a fronte litoral é xa unha sucesión de horrorosas construcións que privatizan a propia paisaxe, ata o especulativo e permisivo crecemento de Ares ou Pontedeume. E que dicir da escasa atención que a Administración prestou a conxuntos monumentais de tanto valor como os mosteiros de Monfero, en eterna restauración, e Montefaro, ou a ruína do castelo de Narahío, ou outras construcións de menor dimensión pero non inferior valor, como a excepcional pero destartalada Terraza modernista de Sada. Tampouco a situación dos centros históricos é propia destas alturas da historia, desde a decadencia do ferrolán ata a Cidade Vella coruñesa, que, por desinterese municipal, segue sendo o único centro histórico europeo que funciona como aparcadoiro público incontrolado; ou o abandono do bellísimo centro betanceiro, onde unha expansión moderna profundamente agresiva afecta á contorna e á propia cidade antiga. Os portos exteriores non se salvan da queixa. Non entendo como o ferrolán segue mostrando unha terrible pegada na paisaxe sen que ninguén se ocupou de restaurar o escarpe granítico creado. Quixese augurar mellor sorte para a pegada de punta Langosteira. E que dicir do afán construtor do ente Portos de Galicia, con ideas desatinadas para espazos especialmente sensibles do municipio de Oleiros ou de Miño.

Podería seguir co abandono de fermosas praias, como Veigue e Seselle, pero concluirei sinalando a sucidade, a desidia, a neglixencia e todo o que se queira do monte Breamo en Pontedeume: o estado lamentable da contorna da bellísima igrexa románica que o coroa prolóngase coa ocultación do mellor miradoiro natural da zona por construcións privadas ou por eucaliptos. Tampouco nas Fragas do Eume eliminaron esta especie invasora e invasiva. É triste ver como en poucos anos o golfo Ártabro foi pasto dun feísmo galopante. Claro que na zona hai exemplos magníficos e esperanzadores, como os veciños de Redes ou de Oleiros, pero non hai dereito a que a falta de xestores capaces e preparados siga sendo permitida polos todopoderosos partidos políticos, que deberían preocuparse máis por contribuír á mellora de Galicia e dos seus pobos e paisaxes.

Tú calla, paleto!

Os efectos do turismo en vilas como Pontedeume son materia a estudar. O primeiro que pensamos é nos beneficios económicos que deixan os turistas pero isto só atinxe aos comerciantes do lugar. Curiosamente a maioría da poboación é a que padece as consecuencias negativas do turismo. Admitindo que hai diversas clases de turismo podemos simplificar en dous os exemplos: un turismo masivo de baixa calidade e un turismo respectuoso e sostíbel.

Dende logo que este último non é o que todos os veráns invade o concello de Pontedeume e aledaños. Amais de incidir na proliferación masiva de vivendas que logo estarán desocupadas durante o resto do ano, de encarecer os produtos pola forte demanda, de masificar os lugares públicos, de ateigar de vehículos as rúas e avenidas, de provocar un deficiente suministro de auga e incrementar os residuos nos contenedores, o turismo lesivo e masivo ten un efecto que poucas veces resaltamos.

Trátase de certa mentalidade que algúns visitantes (non serán maioría pero si unha minoría cualificada) padecen, como unha eiva intelectual que os define e delata: a crenza de seren cidadáns superiores cunha cultura superior e con dereito a menosprezar aos habitantes das pequenas vilas ou cidades galegas. Un sentimento que evidencian sobre todo no trato cos hosteleiros, comerciantes, panadeiros, e carniceiros. Pero tamén en calquera ocasión que se preste. Un exemplo: un eumés tenta aparcar nun dos escasos espazos que atopa libre. Mentres fai as manobras oportunas, outro coche conducido por unha forasteira métese no lugar. Recriminada a súa actitude polo noso veciño, a visitante respóndelle da forma que mellor delata a súa visión dos indíxenas: "Tú calla, paleto".